Tassos Papadopoulos Center for Studies

Ανακοινώσεις / Άρθρα

Τάσσος Παπαδόπουλος. Ηγέτης και προσόντα.

24/04/2017

(Άρθρο του Χρύση Παντελίδη) Στις σύγχρονες κοινωνίες οι ηγέτες δεν γεννιούνται. Αναδεικνύονται. Η ιστορική συγκυρία παίζει ένα σοβαρό ρόλο στην ανάδειξή τους, καθώς οι εποχές κρίσης υποβοηθούν ...
Περισσότερα

Για το θάνατο του Γεώργιου Χατζηαναστασίου

02/03/2017

Το Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος εκφράζει τη βαθιά θλίψη του για το θάνατο του Γεώργιου Χατζηαναστασίου. Ο Γεώργιος Χατζηαναστασίου υπηρέτησε την Κυπριακή Δημοκρατία και τον κυπριακό λαό για ...
Περισσότερα

Επιμνημόσυνος Λόγος του Καθ. Άγγελου Συρίγου στο όγδοο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου

11/12/2016

Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου,  Τελούμε σήμερα το όγδοο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου, του ανθρώπου που κατόρθωσε να καθιερωθεί ως ένας από τους μεγάλους ηγέτες του Ελληνισμού, σε ...
Περισσότερα

Αδάμ Αδάμαντος και Τάσσος Παπαδόπουλος, Ηγέτες και Ιστορία (Άρθρο*)

Σχόλια επί της ομιλίας του κ. Μιχάλη Παπαπέτρου
στην παρουσίαση του ομότιτλου βιβλίου του κ. Λουκά Κακουλλή

του Χρύση Παντελίδη*

Διάβασα στον ημερήσιο τύπο την ομιλία του πρώην Κυβερνητικού Εκπροσώπου Μιχάλη Παπαπέτρου στην παρουσίαση του βιβλίου του κ. Λουκά Κακουλλή με τίτλο «Αδάμ Αδάμαντος και Τάσσος Παπαδόπουλος, Ηγέτες και Ιστορία». Δεν θα σχολιάσω το βιβλίο αφού δεν είχα ακόμα τη δυνατότητα να το διαβάσω. Θα σχολιάσω όμως τη συγκεκριμένη ομιλία του κ. Παπαπέτρου.

Είναι προφανές ότι ο κ. Παπαπέτρου επιχειρεί για πολλοστή φορά να εκθέσει και να κατακρίνει την ηγεσία του ΑΚΕΛ για την πολιτική στάση της απέναντι στις θέσεις που εξέφραζαν οι κύριοι Δίγκλης, Φάντης, Ζιαρτίδης και άλλα ιστορικά στελέχη της Αριστεράς αλλά και νεότεροι όπως ο κ. Παπαπέτρου και που οδήγησε στη διαγραφή τους το 1989, πριν από 22 ολόκληρα χρόνια. Και έχει κάθε δικαίωμα να το πράττει. Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι ο κ. Παπαπέτρου βρίσκει τον τρόπο– επίσης για πολλοστή φορά - και εκμεταλλεύεται μια μακρά και αδιάκοπη διαμάχη στους κόλπους της κυπριακής Αριστεράς, προκειμένου να πλήξει τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω ουδεμία σχέση είχε με την αιτία ή την αφορμή αυτής της μακράς διαμάχης.

Ορθώς μπορεί να επισημάνει κάποιος ότι τα σχόλια μου θα έπρεπε να αφορούν το συγγραφέα του βιβλίου και όχι τον κ. Παπαπέτρου. Όμως, σκοπός μου δεν είναι να κρίνω το έργο του συγγραφέα.  Σκοπός μου είναι να σχολιάσω με πολιτικά επιχειρήματα την πολιτική διάσταση των αναφορών του κ. Παπαπέτρου.

Το αν ο Αδάμ Αδάμαντος και ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι τα δύο χαρακτηριστικότερα παραδείγματα των δύο σχολών σκέψης που επικράτησαν στην Κύπρο τα τελευταία εκατό χρόνια μικρή σημασία. Σημασία έχουν οι απόψεις και η δράση αυτών των δύο σχολών.

Η Σχολή σκέψης στην οποία ανήκε ή εκπροσωπούσε ο Τάσσος Παπαδόπουλος ΔΕΝ ήταν «ένας άκρατος εθνικισμός» ούτε «ένας άκριτος μαξιμαλισμός» όπως υπονοεί στην ομιλία του ο κ. Παπαπέτρου. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού είχαν ταχθεί τη δεκαετία του 50’ υπέρ της Ένωσης με την Ελλάδα. Απολύτως λογικό και απολύτως φυσιολογικό για ένα νησί με 5000 χρόνια ελληνικής ιστορίας και ελληνικού πολιτισμού και με πληθυσμό Ελλήνων σε ποσοστό πάνω από 80%. Μήπως ο αγνός πόθος για Ένωση με την Ελλάδα που υπήρχε και εκδηλώθηκε πολύ πριν από το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 και τον Αγώνα της ΕΟΚΑ του 1955-59, ήταν «άκρατος εθνικισμός και άκριτος μαξιμαλισμός»; Μήπως οι ηρωομάρτυρες και οι εξόριστοι των Οκτωβριανών του 1931 – περιλαμβανομένων και ηγετικών στελεχών της κυπριακής Αριστεράς - ήταν εθνικιστές και μαξιμαλιστές;

Τα γεγονότα που οδήγησαν στην Ανεξαρτησία και στην ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι γνωστά. Η Σχολή του Τάσσου Παπαδόπουλου και ο ίδιος ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ανεξαρτήτως αν ικανοποιήθηκαν πλήρως, μερικώς ή καθόλου, με τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, εργάστηκαν σκληρά για το κτίσιμο, την εδραίωση και την ανάπτυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η γενιά της δεκαετίας του 60’, που μερικοί χλευάζουν σήμερα, ήταν η γενιά που δημιούργησε ένα κράτος παρά τις αντιξοότητες και παρά τις δυσκολίες που υπήρχαν. Και μόνο το γεγονός ότι όλοι αυτοί που ανήκαν στη Σχολή του Τάσσου Παπαδόπουλου συμβιβάστηκαν και αποδέχτηκαν την Ανεξαρτησία αποδεικνύει ότι κάθε άλλο παρά «μαξιμαλιστές» ήταν. Μήπως επομένως «άκρατος εθνικισμός και άκριτος μαξιμαλισμός» ήταν η αντίσταση στις διχοτομικές και αποσχιστικές ενέργειες της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων το 1963-1964;

Στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου, άκρατος εθνικισμός και άκριτος μαξιμαλισμός ήταν οι θέσεις και ο ρόλος της ΕΟΚΑ Β και της Χούντας των Αθηνών. Και σε αυτά, ο Τάσσος Παπαδόπουλος και η συντριπτική πλειοψηφία της Σχολής που ο Τάσσος Παπαδόπουλος εκπροσωπούσε, αντιστάθηκαν. Κι όμως, η ΕΟΚΑ Β και η Χούντα περιέργως δεν αναφέρονται στην ομιλία του κ. Παπαπέτρου.

Και φτάνουμε στο 2004. Ή καλύτερα φτάνουμε στον «Τάσσο Παπαδόπουλο του 2004» που όπως επισημαίνει ο κ. Παπαπέτρου «αυστηρά μιλώντας δεν έχει άμεση σχέση με τον Αδάμ Αδάμαντος του 1947». Γεγονός παραμένει όμως ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος του 2004 υπερασπίστηκε την Κυπριακή Δημοκρατία και απέρριψε το διχοτομικό και απαράδεκτο Σχέδιο Ανάν έχοντας πίσω του, δίπλα του και μαζί του τη συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού. Όπως άλλωστε συνέβηκε και σε όλες τις προηγούμενες πρωτοβουλίες και δράσεις της Σχολής του, όπως το Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950, ο θρυλικός Αγώνας της ΕΟΚΑ το 1955-59, η αντίσταση στην Τουρκική ανταρσία το 1963-64, η αντίσταση στην ΕΟΚΑ Β και τη Χούντα, η αντίσταση στη βάρβαρη Τουρκική εισβολή το 1974, η προσπάθεια για ανόρθωση και ανασύνταξη της ημικατεχόμενης Κύπρου και η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το συμπέρασμα επομένως είναι ξεκάθαρο: Η Σχολή του Τάσσου Παπαδόπουλου είχε πάντα τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας του Κυπριακού Ελληνισμού. Η Σχολή του Αδάμ Αδάμαντος είχε πάντα τη στήριξη μόνο μιας πολύ μικρής μερίδας της Αριστεράς η οποία μάλιστα εξακολουθεί να αναζητεί τη δικαίωσή της από το ίδιο το Κόμμα της Αριστεράς. Δεν ισχυρίζομαι ότι οι αποφάσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας είναι πάντα οι ορθές. Δεν δέχομαι όμως ότι είναι πάντα λανθασμένες, όπως υπεροπτικά υπονοεί ο κ. Παπαπέτρου προειδοποιώντας μάλιστα ότι «η ολοκλήρωση της καταστροφής έρχεται και όλοι καμώνονται πως δεν τη βλέπουν». Μήπως πρόκειται για την ίδια καταστροφή που θα ερχόταν το 2004 αν απορρίπταμε το Σχέδιο Ανάν;

Λευκωσία, 10 Ιουνίου 2011

*Διευθυντής του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος

Γίνε φίλος

του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε στον υπολογιστή σας ενημερωτικό υλικό.

Στείλτε μας

τα σχόλια σας

Στείλτε μας τα σχόλια σας για τους σκοπούς και τη δράση του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος.

Δραστηριότητες

Σεπτεμβρίου 2017
Year  Month   Month  Year
SunMonTuWeThFrSa
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Σύνδεσμοι

Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών
A.G.Leventis Foundation
Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας
Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων
Ιδρύμα Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής
Ο Φιλελεύθερος
Dynamic Works
Sigma Live

Δημιούργημα της: Dynamic Works |

Με την ισχύ του: EasyConsole CMS